złota jesień – w tobie nie jestem sobą (2018)

“W tobie nie jestem sobą” to dobra płyta, co nie powinno zaskoczyć nikogo, kto kojarzy złotą jesień z czymś więcej niż tylko pewnym okresem w roku. Teraz mogę przejść od rzeczy do zasadniczej dygresji. Jak muzycy rzeczonego zespołu.

Zacznę od tego, że szukając jakiejś solucji, deski ratunku czy wskazówki, gubiłem się jeszcze bardziej, toteż ze wszystkich not odautorskich towarzyszących premierze zrozumiałem tylko brak pozdrowień dla “wszystkich homo/transfobów, seksistów i rasistów”, co trudno nazwać podaniem ręki czy istotną podpowiedzią, niemniej jeśli mogę, przyłączam się do owego braku pozdrowień, najzupełniej szczerze i z głębi serca. Miałem pewien okres w życiu, kiedy zanim włączyłem daną płytę, nawet dobrze mi znaną, musiałem zadać sobie pytania, czy nagrali ją dobrzy ludzie. Czasem wystarczy lektura samych tekstów, intuicja i pewna wrażliwość. Jednakże te instrumenty, gdy służą recepcji drugiego albumu złotej jesieni, okazują się niewystarczające. Początkowo myślałem, że gubię wątek, bo choć to przykre, to niestety częste, ale wygląda na to, że wątki – w pełni intencjonalnie i świadomie – porzuca sam zespół, jakby chcąc udowodnić, że udowadniać nikomu niczego nie musi, co dowodzenia według mnie nie wymaga. I na przykład taka “kraina dni” (z klipem, który jest dla mnie zbyt bolesny, by go oglądać) to nieco tylko rozmyty konkret, syntetyzująca naturalność, swoiste granie formą zbliżające się do jakiejś piosenkowości, reszta – może poza “dwiema osobami patrzącymi na ten sam neon” – to już igranie z nim. Forma intelektualnej zabawy (ze) słuchaczem, której reguły nie są do końca znane drugiej strony, więc jeśli chodzi w niej o zwycięstwo, to niewątpliwie wygrywa zespół. Nie chcę mówić, że i coś na tym traci, bo jaka sztuka – dajmy na to – ograć kogoś w szachy, jeśli ta osoba w szachy grać nie umie, ale myślę, że jest to płyta, o której mogę powiedzieć, że jestem zbyt głupi na nią. Albo nie dość dobrze dysponowany. I nie będzie w tym wyjątkowo żadnej pretensji – także do twórców.

Zapoznać się z nią można tutaj.


ZŁOTA JESIEŃ, W tobie nie jestem sobą, Lado ABC


(skala ocen: 0.5-5.0)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *