Dobre darmowe płyty (październik 2019)

…anabese* – Le bonheur flou (2006)

POBIERZ (Jamendo)
Fun fact: wciąż istnieje serwis Jamendo.

To dobrze, bo mogę podrzucić płytę, którą wręcz kocham.

We fragmentach. A w całości bardzo lubię.

Pierwszy utwór (“Les grands axes américains”) zaczyna się wprawdzie prawie jak “Harvest” Opeth, ale po trzydziestu sześciu sekundach jest już dobrze, a później – tylko lepiej. Nie byłem najlepszy z francuskiego swego czasu (tylko dzięki pewnej dobrej duszy, która pomogła mi napisać coś na zaliczenie, zakończyłem z czwórką), ale opis, jaki czytamy w profilu zespołu (“pop mélancolique et sensible aux reflets noirs et carmin”) naprawdę mówi wszystko, co sam mógłbym powiedzieć.

259 203 odsłuchań, 30 953 pobrań. Ale jeśli jeszcze jakimś trafem nie słyszeliście, to…


Fantomowa Erekcja – Koniec mięsa
(2019)

POBIERZ (Google Drive, źródło: fanpage zespołu)

Zróbmy to klasycznie (zamiast zachwycać się erudycją, intertekstualnością, poczuciem humoru, konsekwentnym offbeatem i fałszowaniem każdej melodii, tym, że refren i tytuł trzeciego utworu przekracza wszelkie granice żenady i dobrego smaku, i jest poza zasięgiem polskiej sceny hh w obecnej kondycji, i ogólnie nudzeniem, że to najlepszy materiał Fantomowej Erekcji, i dlaczego).
10. mówią: >>z każdego dnia wyciągnij, ile możesz<< / każdego dnia próbuję wyciągnąć nogi
9. nie przepiłem jeszcze nikogo prócz wszywki
8. kocham ludzi i zwierzęta, a z tych zwierząt tylko ciebie / kocham ludzi i kobiety, a z tych kobiet tylko ciebie
7. przyjechał braciak z Grecji, by mi pomóc z rapem / i chyba widzisz, k***. że ledwo dojechał
6. tylko jak zdejmą mnie z liny, będę offline
5. chcę być w twoim oku solo / jestem w twoim oku solą
4. szukam pomocy / F1 jak Robert Kubica
3. popełniam samobójstwo w samoobronie
2. miałem żyć ponad prawem, a leżę pod zlewem / osiągam szczyty tylko dla zjazdów
1. Opowiem wam dziś niesłychaną historię. Pewnego dnia – niedzielnego, słonecznego poranka – rodzina wybrała się na spacer z dzieckiem. Nieniepokojeni wędrowali sobie chodnikiem między krzyczącymi, bawiącymi się dziećmi. Wtem, ku ich zdziwieniu, naprzeciwko zjawił się wielki celebryta. Był to Paluch. Ojciec dziecka, zafascynowany postacią Palucha, zapytał, czy jego dziecko może zrobić sobie z nim zdjęcie. Paluch odpowiedział, że dziś wyjątkowo pojawił się na osiedlu bez swojej rodziny, dlatego zgodzi się, by wykonać sobie fotografię z dzieckiem. Gdy tylko wziął małego na ręce, mały złapał Palucha za szyję, zaczął mocno dusić, bić po twarzy i krzyczeć “Paluch, wypie*dalaj”.

Dziękuję.

 

Nyctalgia – Time Changed Everything (ep) (2009)

POBIERZ (Internet Archive)
Jeśli ktoś zapyta, jaki jest mój ulubiony post-rockowy album, to nie będę umiał odpowiedzieć.

Chociaż nie! Pełny album Nyctalgii (“A Hint of Eternity”, 2017) to już bardziej ambient, więc…

Dwadzieścia sześć minut i dwadzieścia sekund (je)s(i)ennej, tęsknej, deszczowej melancholii. Muzyki tak prostej i oszczędnej, a przy tak do tego stopnia emocjonalnej, że nikt właściwie tak nie potrafi jak Silvio Pfiffner. Nils Frahm meets Sigur Rós. Czy jakoś tak. Apatia potrafi być szalenie ekscytująca.

(skala ocen: 0.5-5.0)